Karta z historii 

 

Historia powstania Ochronki Zgromadzenia Sióstr Służebniczek BDNP Niepublicznego Przedszkola w Rudniku nad Sanem.

Historia Ochronki w Rudniku nad Sanem rozpoczyna się w sierpniu 1932 r.

To właśnie w tym miesiącu, ówczesny Ksiądz Prałat Antoni Dożyński – Proboszcz parafii, poświęcił budynek, w którym gromadziło się ok. 100 dzieci. Ochronka działała prężnie, aż do wybuchu II wojny światowej. W tym bardzo trudnym dla Narodu Polskiego czasie placówka została zamknięta z powodu braku dzieci i niebezpiecznej sytuacji. Trwało to do maja 1947r. W czasie wojny przy Ochronce działała Kuchnia Ludowa, która jesienią 1948 została zlikwidowana, a przywrócona dla celów wychowawczych wobec dzieci.
Ochronka w Rudniku nad Sanem wiele razy doświadczała próby likwidacji przez ówczesne władze państwowe. Siostry pierwsze pismo o likwidacji otrzymały z Wydziału Oświaty w Nisku dnia 22 listopada 1957r. Tych pism było później znacznie więcej.
Ochronka została ocalona dzięki zaangażowaniu Rodziców dzieci, które do niej uczęszczały. To właśnie Rodzice wielokrotnie udawali się do Warszawy „walcząc” o „drugi dom dla dzieci”, byli bardzo oddani sprawie ochronki, swój wolny czas i siły często poświęcali bezinteresownie oraz pomagali w przebudowie i remoncie starego budynku.  Warto podkreślić, że Ochronka w Rudniku nad Sanem nie została zlikwidowana w czasach komunizmu, jako jedna z nielicznych placówek prowadzonych przez Siostry Służebniczki na terenie całej Polski. Ówczesnym władzom nie było bowiem „na rękę” wychowywanie dzieci w wierze katolickiej i miłości do Ojczyzny.

 

Do dzisiejszego dnia Ochronka w Rudniku pozostaje w pamięci mieszkańców jako miejsce ochrony tego co Polskie, dobre, piękne i święte i dostosowywana jest do potrzeb dzieci tak, aby czuły się w niej dobrze i bezpiecznie.

  

Historia tej placówki pokazuje, że Boże Dzieło z pewnością przetrwa dzięki solidarności i zaangażowaniu wielu dobrych i szlachetnych ludzi, pomimo ogromnych trudności i ataków złego.