Dziecko jest ogromnym skarbem dla rodziców, który, jak mawiał bł. Edmund Bojanowski, trzeba starannie i z miłością pielęgnować. Przede wszystkim jednak jest darem Pana Boga, a od chwili Chrztu świętego staje się dzieckiem Bożym. Pan Bóg chciał, by dziecko przychodziło na świat jako owoc miłości małżeńskiej. Dlatego rodzice odgrywają bardzo ważną rolę w życiu każdego dziecka, o czym nie trzeba chyba nikogo przekonywać. W rodzinie znajduje ono opiekę i naturalne środowisko swojego rozwoju. Czymś bardzo istotnym w życiu dziecka są więzy, relacje, jakie łączą je z rodzicami (matką i ojcem) – więzy miłości, dzięki którym możliwe jest budowanie wspólnoty osób.
Jednym z podstawowych obowiązków rodziców względem dziecka jest zaspokajanie jego podstawowych potrzeb biologicznych i psychicznych, przygotowanie do wejścia w życie społeczne oraz do uczestnictwa w życiu i posłannictwie Kościoła. Zadaniem rodziców jest kierowanie rozwojem dziecka. Wymaga to z ich strony bardzo świadomych i dobrowolnych działań. Podejmowanie tych działań, opartych na miłości, umożliwia kształtowanie się dziecka o pożądanych cechach psychofizycznych: odpornego fizycznie i psychicznie oraz dojrzałego emocjonalnie i społecznie. Zadaniem rodziców jest również wychowanie dziecka do życia wiarą. Na rodzicach spoczywa odpowiedzialność za proces i przebieg nieustannego rodzenia dziecka w sensie duchowym. W początkowych latach życia, dziecko jest szczególnie narażone na różne formy zagrożenia i nie jest w stanie ochronić samo siebie przed niebezpieczeństwami. Dlatego troską rodziców jest chronienie go przed złymi wpływami rozumianymi szeroko, również w kontekście społeczno-politycznym, kształtowanie postaw i zdolności wyboru wartości oraz ich urzeczywistnienie.
Człowiek jest istotą stworzoną z miłości i powołaną do miłości.
Źródłem i Dawcą tej miłości jest sam Bóg. Małe dziecko doświadcza miłości Pana Boga za pośrednictwem swoich rodziców. Ogromne znaczenie w życiu dziecka ma miłość, jaką obdarzają go matka i ojciec. Rodzice uzewnętrzniając swoją miłość do dziecka komunikują mu, że stanowi ono dla nich wartość, że jest kimś ważnym w ich życiu. Dziecko, zanim nauczy się kochać, musi być kochane. Ważną rolę w prawidłowym kształtowaniu miłości odgrywa matka. To ona przede wszystkim wychowuje dziecko do miłości i pomaga w jej rozwoju. Nie ma lepszego sposobu wyjaśnienia dziecku czym jest miłość, jak uczynienie go świadkiem miłości. Poprzez troskliwość i serdeczność, szacunek i wyrozumiałość, z jaką rodzice traktują siebie wzajemnie, utrwalają oni w dziecku przekonanie o istnieniu miłości i możliwości kochania. Miłość ta nie może zamykać się jednak w swoim własnym kręgu, ale musi wychodzić „na zewnątrz”. Dzieje się tak wówczas, gdy rodzice własnym przykładem życia pokazują, jak wychodzić naprzeciw potrzebom innych ludzi.
Mówiąc o miłości rodzicielskiej należy podkreślić, że prawdziwa miłość, to nie promowanie samowoli lecz stawianie dziecku koniecznych ograniczeń i konkretnych wymagań, dostosowanych do jego wieku i możliwości rozwojowych. Tylko ciepła, czuła i mądra miłość rodzicielska daje nadzieję, że dziecko z każdym dniem, coraz bardziej, będzie stawało się na obraz i podobieństwo Boże, czego wszystkim Rodzicom z całego serca życzę.
s. Małgorzata Kaput SBDNP
Obraz Anja?#helpinghands#stayathome #solidarity#stays healthy? z Pixabay