Rzeczywistość wytworzona przez współczesny postęp cywilizacyjny niesie ze sobą dobrobyt, wysoki poziom techniki oraz liczne udogodnienia w codziennym życiu. We współczesnym świecie można zaobserwować dynamiczne, wielopłaszczyznowe przemiany. Kierunek tych przemian nadaje współczesnemu światu określony kształt i pozwala prawidłowo funkcjonować wielu jednostkom ludzkim. Niestety, pośród współczesnych przemian są i takie, które mają destrukcyjny wpływ na samą strukturę człowieka, wytwarzając konsumpcyjny styl życia. Zapewniając człowiekowi zdobycze materialne, komfort, wspaniałe perspektywy, często uderza w jego godność i podmiotowość, traktując go przedmiotowo. Sytuacja ta wzywa do ponownego wyeksponowania takiego modelu współczesnego świata, w którym osoba ludzka będzie jedynym podmiotem i celem współczesnych procesów rozwojowych.
Prawda ta sprawiła, że Ojciec Święty Jan Paweł II podczas Mszy św. beatyfikacyjnej, mówiąc o Edmundzie Bojanowskim, opisując jego działalność apostolską, użył terminu apostolat miłosierdzia: „Apostolstwo miłosierdzia wypełniło również życie bł. Edmunda Bojanowskiego. Ten wielkopolski ziemianin, obdarowany przez Boga licznymi talentami i szczególną głębią życia duchowego, mimo wątłego zdrowia, z wytrwałością, roztropnością i hojnością serca prowadził i inspirował szeroką działalność na rzecz ludu wiejskiego. Wiedziony pełnym wrażliwości rozeznaniem potrzeb, dał początek licznym dziełom wychowawczym, charytatywnym, kulturalnym i religijnym, które wspierały materialnie i moralnie rodzinę wiejską. Pozostając świeckim człowiekiem, założył dobrze w Polsce znane Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej. We wszelkich działaniach kierował się pragnieniem, by wszyscy ludzie stali się uczestnikami odkupienia. Zapisał się w pamięci ludzkiej jako «serdecznie dobry człowiek», który z miłości do Boga i do człowieka umiał skutecznie jednoczyć różne środowiska wokół dobra. W swej bogatej działalności daleko wyprzedzał to, co na temat apostolstwa świeckich powiedział Sobór Watykański II. Dał wyjątkowy przykład ofiarnej i mądrej pracy dla człowieka, ojczyzny i Kościoła. Dzieło bł. Edmunda Bojanowskiego kontynuują siostry służebniczki, które z całego serca pozdrawiam i dziękuję im za cichą i ofiarną służbę” (Jan Paweł II, Msza św. beatyfikacyjna, 13 czerwca 1999 r.).
Ścieżki codzienności życia bł. Edmunda Bojanowskiego wiodą zainteresowanych życiorysem tego, o którym zwykło się mówić, że był serdecznie dobrym człowiekiem, po niespodziewanych i zmiennych kolejach losu. Pozwalają w Błogosławionym rozeznać Boży zamysł wobec biednych, potrzebujących, zagubionych i bezradnych; zamysł, w którym Bóg posyła człowieka o czułym sercu, głębokiej wierze i niezłomnej woli działania. Taki właśnie człowiek staje się dla potrzebujących narzędziem Bożej łaski i miłosierdzia. Siłą tego apostoła dobroci jest sam Bóg, potęgą jego miłości jest miłość samego Boga, a głębia spojrzenia na drugiego człowieka znajduje swoją inspirację w spojrzeniu samego Boga na ludzką niedolę.
Apostolat miłosierdzia oznacza istnienie miłości udzielającej się; mówi o realizacji posłania, które ma pełnić miłosierdzie. Taka była duchowość bł. Edmunda. Jest to bowiem duchowość inspirowana wiarą, z której Błogosławiony umiał odczytać wymowne przesłanie o miłości. Miłość rozeznana w krzyżu Chrystusa stała się dla niego imperatywem ukochania Boga i bliźniego. Znamiennym jest, że to właśnie w kulcie Eucharystii znalazł siły do budowania dzieł miłości, a wiara w Opatrzność Bożą pozwoliła w najbardziej zaniedbanym zobaczyć twarz Chrystusa. Oznaczało to skuteczne przeżycie powinności służebnej troski wobec każdego potrzebującego. Błogosławiony potrafił ukochać Chrystusa w drugim człowieku. Ta cenna zdolność wiodła go po drogach życia najbardziej zagubionych i bezradnych. Miał odwagę spotkać się z każdą ludzką słabością, miał pomysł na czynną miłość w sytuacjach, w których inni nie wiedzieli co robić i przestali działać. Podejmował konkretne inicjatywy, które składają się na zdumiewająco owocne i skuteczne dzieło miłosierdzia. W ten sposób apostolat miłosierdzia bł. Edmunda Bojanowskiego istotnie wpłynął na przywracanie utraconego piękna Bożego zamysłu wobec każdego człowieka i sanację struktur społecznych.
Błogosławiony Edmund Bojanowski, wierny apostoł miłosierdzia, świadek miłości udzielającej się, może być dla wychowawców i odpowiedzialnych za kształt życia społecznego doskonałym przykładem. Ukazuje urok postawy, która zafascynowana miłością, rozeznaną w Bogu, a wyrażoną przez krzyż Jezusa Chrystusa potrafił poddać się tej miłości i uczynić z niej najgłębszą mądrość swego działania.
Ks. dr hab. Ireneusz Stolarczyk